Het begin van De Tweede Wereldoorlog

Adolf Hitler begon in 1938 al met zijn veroveringen. Eerst nam het Duitse leger Oostenrijk (zijn geboorteland) in beslag. In 1939 bezette Duitsland ook het westelijke deel van het toenmalige Tsjechoslowakije.

Het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk deden nog niets toen dit gebeurde. Pas toen op 1 september 1939 Duitsland Polen binnenviel om ook daar het grondgebied – dat zij als straf voor de Eerste Wereldoorlog waren kwijtgeraakt – terug te veroveren, grepen ze in.

Op 3 september 1939 werd Duitsland officieel de oorlog verklaard. De Tweede Wereldoorlog was een feit.

 

Verovering van Polen

Adolf Hitler had een verbond gesloten met de leider van de toenmalige Sovjetunie, Jozef Stalin. In dat verbond kwamen Hitler en Stalin overeen om elkaar niet aan te vallen. Dat verbond werd een week voordat Polen werd aangevallen getekend. Vanaf de oostkant werd Polen door de Sovjetunie aangevallen. Maar dat was niet alles. Later bleek dat de Sovjetunie en Duitsland een grotere geheime afspraak hadden gemaakt: ze zouden ieder een deel van Polen bezetten.

Polen wist zich een maand te verdedigen, maar moest zich toen overgeven.

 

Scandinavië

Vanuit strategisch oogpunt waren de Scandinavische landen, en met name Noorwegen en Denemarken, erg belangrijk voor Duitsland. Op 9 april 1940 viel Duitsland Denemarken en Noorwegen binnen. Denemarken kon niet anders dan zich na één dag over te geven. Noorwegen vocht langer door, maar op 10 juni 1940 gaf het land zich alsnog over aan de Duitsers.

 

Nederland, België en Frankrijk

Frankrijk had Duitsland de oorlog verklaard. Adolf Hitler wilde het land dan ook graag verslaan. Daarvoor was een aanvalsplan opgesteld, waarbij de aanval via Nederland zou verlopen.

Nederland moest veroverd worden om via België Frankrijk te kunnen omsingelen.

Op 10 mei 1940 begon de oorlog in Nederland.

Bombardement Rotterdam 1940

Het was al snel duidelijk dat Nederland, met haar verouderde wapens, niet opgewassen was tegen het machtige Duitsland. Nederland had de Nieuwe Hollandse Waterlinie – die van Amsterdam naar Noord-Brabant liep – als laatste verdedigingslinie, maar die is nooit gebruikt.

Nederland werd het hardst geraakt met het bombardement van Rotterdam. De Duitsers dreigden met meer aanslagen. Het duurde vijf dagen voor Nederland zich overgaf. Op 15 mei 1940 tekende Henri Winkelman, de Nederlandse opperbevelhebber, de overgave. De provincie Zeeland kon, dankzij hulp vanuit Frankrijk, nog vier dagen langer uit Duitse handen blijven, maar werd later alsnog veroverd.

België hield het ook langer vol dan Nederland, maar most na 18 dagen ook opgeven. Dat gebeurde op 28 mei 1940. Ten slotte gaf ook Frankrijk de strijd tegen Duitsland op en capituleerde op 25 juni.

Voor de Franse overgave had Hitler speciaal een historische treinwagen over laten komen, waarin in 1918 de Duitsers hun overgave hadden getekend. Dit was een vernedering voor de Fransen, want nu moesten zij in diezelfde treinwagon hun overgave ondertekenen.

Engeland

Het volgende land dat Duitsland wilde veroveren was Engeland. Maar dit ging niet zoals gepland. In de bekende Slag om Engeland, die plaatshad van de zomer tot de herfst in 1940, leed Engeland een onverwachte nederlaag toen ze verslagen werd door de Britse Royal Airforce. De verovering van Engeland ging niet door en werd door Duitsland uitgesteld.